Donderdag 30 mei zijn het gemeentehuis en de gemeentewerf gesloten

 In verband met Hemelvaartsdag

Interview met Gido Oude Kotte: ‘Soms moet je je nek durven uitsteken’

Gido Oude Kotte is geen wethouder meer bij onze gemeente. Hij wordt op 16 april burgemeester van Aalsmeer. Voor zijn vertrek blikte hij in dit interview terug op zijn wethouderschap voor Heerhugowaard.

U heeft tien jaar in Heerhugowaard gewoond, waarvan zes jaar als wethouder. Waar kijkt u met plezier en trots op terug?
‘Ik kan natuurlijk een hele lijst van prestaties opnoemen (zegt hij met een knipoog) maar dat vind ik maar een uiting van politiek opportunisme. Ik ben op veel dingen trots, maar ik besef me maar al te goed dat ik dat niet in mijn eentje heb gedaan. Daarom ben ik het meest trots op het feit dat ik deel heb mogen uitmaken van een team waarbinnen de samenwerking ontzettend goed ging. Ik wil dan ook mijn collega-wethouders, de raad en de ambtelijke organisatie bedanken. De wethouders oefenen met volle overgave hun ambt uit. Met de raad heb ik pittige debatten gehad, maar samen konden we problemen altijd oplossen. Tenslotte heb ik altijd in harmonie en in alle openheid kunnen samenwerken met de ambtelijke organisatie.’

Elke bestuurder vult de rol op zijn eigen manier in. Hoe zou u de invulling van uw wethouderschap willen omschrijven?
‘Als wethouder moet je soms de ruimte in de wet gebruiken om een bijzonder geval ook iets meer bijzonder te behandelen. Daarvoor moet je dan je nek uitsteken. Daarnaast moet je je rug rechthouden voor het algemeen belang, ook als specifieke belangen luid in het politieke debat aanwezig zijn. Ik denk dat vooral die twee punten mijn wethouderschap kenmerken.’ 

Zijn er zaken die u anders of beter had willen doen?
‘Ja, heel veel zelfs. Van fouten kun je leren en gelukkig maak ik nog steeds fouten. Daar zal ik altijd open over zijn. Ik heb ook fouten gemaakt waar ik achteraf gezien best trots op ben. Zo heb ik in de eerste weken als wethouder in Heerhugowaard een mevrouw uit Afghanistan geholpen. Zij stond met twee jonge kinderen aan de balie van het gemeentehuis. Haar man had haar halsoverkop verlaten en was met de noorderzon vertrokken. Ze had geen geld meer en had verder geen mensen om haar heen die haar konden helpen. Ten einde raad was zij naar het gemeentehuis gegaan voor hulp. 
Ik besliste op dat moment dat ze, vooruitlopend op de gemeentelijke uitkering, een lening kon krijgen om de eerste paar maanden vooruit te kunnen. Anderhalf jaar later stond zij met haar kinderen in de raadzaal tijdens de naturalisatiebijeenkomst. Ze was fantastisch opgegaan in de samenleving en heeft iedere euro van haar lening terugbetaald. Achteraf gezien had ik dit niet mogen doen, maar ik heb er geen spijt van.’

U bent straks burgemeester in een nieuwe omgeving. Wat neemt u vanuit Heerhugowaard mee naar Aalsmeer?
‘Ongelooflijk veel ervaring die ik hier heb opgedaan op het gebied van slagvaardigheid, directheid en openheid. Door de geschiedenis van het ontstaan van Heerhugowaard lijkt het bereiken van consensus en het zoeken naar de rede in het DNA van de Heerhugowaarder te zitten. Dat neem ik zeker met mij mee.’