Kunst in Park van Luna

Joke Robaard
Alon Levin
Jurgen Bey
Kunstcollectief SUPERFLEX uit Denemarken bestaande uit Jakob Fenger, Rasmus Nielse en Bjørnstjerne Christiansen in samenwerking met NEZU AYMO architects.

2007 en 2008 en 2010

Bij de aanleg van het recreatiegebied Heerhugowaard-Zuid kreeg het voormalige polderlandschap een nieuwe vorm. Door het vele grondverzet dat hier plaatsvond, ontstond een compleet nieuw landschap met verschillende hoogten en wisselende perspectieven. De beeldende kunstopdrachten en de publieke infrastructuur maken integraal deel uit van het landschapsontwerp voor het recreatiegebied Heerhugowaard-Zuid van Bureau Alle Hosper in samenwerking met DRFTWD Office. De kunstwerken intensiveren hierbij de beleving.

Joke Robaard bracht tijdens de aanleg van het gebied een bont gezelschap bij elkaar van kanoërs, vissers, fietsers, zwemmers, hardlopers en wandelaars met of zonder hond. Ze fotografeerden deze (toen nog) toekomstige gebruikers van het gebied voor de folders over het recreatiegebied.

De informatievoorziening binnen het gebied is gerealiseerd door de Israëlische beeldend kunstenaar Alon Levin. Een poëtisch ontwerp tussen de informatie buiten (bomen, vegetatie, water en paden) in combinatie tot de persoonlijke ervaring van de beschouwer in relatie tot de factor tijd (jaren, seizoenen en dagen).

Jurgen Bey ontwierp zwerfstoelen waarvoor hij een verzameling van afgedankt plastic tuinmeubilair in beton liet gieten. Uit de grote betonnen blokken haalde hij circa veertig keien die hij bewerkte tot stoel. De ‘stoelen’ zijn her en der in het landschap geplaatst en de natuur mag haar werk doen. Dat wil zeggen dat de stoelen bemost raken of niet. Het zijn als het ware moderne fossielen. Jurgen Bey was ook de ontwerper van ‘Schoonlandschap’, de afvalbakken en de fietsenstalling.

Het bijzondere van dit toiletgebouw is de binnenkant: het is een letterlijke afbeelding van de toiletten in het gebouw van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties in New York: één van de meest beveiligde gebouwen in de wereld. Van buiten een ‘gewoon’ gebouw, binnen waant de bezoeker zich even aan de andere kant van de oceaan – in een andere tijd en een andere plaats.

Terug naar de algemene pagina over kunstobjecten