Ballade van Heerhugowaard
Ter gelegenheid van het 350-jarig bestaan van de polder Heerhugowaard, is voor Heerhugowaard een ballade geschreven. Het gedicht is in het jubileumjaar 1979 geschreven door Jan Tamis op de wijs van Huil niet om de liefde, in een arrangement van B. Wezel en herschreven in 2012.Die herschreven versie staat hieronder. De (handgeschreven) muziek vindt u in de download onderaan de tekst.
Wijze: ‘Huil niet om de liefde’ Januari 2012 Tekst: Jan Tamis
Refrein 1
In het noorden, haast op Hollands zolder,
vindt u in ’t westen op de kaart
al eeuwenlang de Blauwe-Reigerpolder.
U bent welkom in Hèerhugowaard
1. (solo)
Een hele poos gelee lag hier een binnenzee
met ouwe, blauwe zeeklei op de bodem.
Hier zwom de Batavier, hier dronk hij gerstebier
en danste rond de eik voor al zijn goden.
Refrein 2
Golven gaven gave, goede gronden,
waar de Waarder energiek begon.
Door dat vuur vanaf de eerste stonde
schiep men welvaart tot aan de horizon.
2. (solo)
We weten het allang. West-Friezen zijn niet bang.
Dat kreeg de Graaf van Holland in de gaten.
Hij dacht: ‘Ik sla ze neer, maar in ’t bevroren meer
heeft Willem Twee zijn leven moeten laten!
Refrein 3
Meren werden gretige projecten.
Molens kreunden dagelijks hun lied.
Slijk dat eerst het nieuwe land bedekte,
vloeide weg achter welig wuivend riet.
3. (solo)
Regenten met veel geld; een plan werd opgesteld:
de Waard in rechte kavels uitgesneden.
En zie: in vier jaar zeg was al het water weg.
Daar lag de grond als basis voor het heden.
Refrein 4
Dorp van toen heet nu een stad van kansen.
Uitgegroeid in tomeloze vaart!
Met energie uit zon en wind gewonnen
etaleert zich een trots Heerhugowaard.
4. (solo)
Wat eens zo klein begon, heet nu ‘Stad van de Zon’.
Een goede toekomst ligt voor velen open.
Komt crisis, zorg of last; één ding staat spijkervast:
Nooit laten we de Waard meer onderlopen!
Refrein 5
In het noorden, haast op Hollands zolder,
wordt een stip steeds groter op de kaart,
want daar groeit en bloeit een mooie polder.
Je voelt je thuis in ons nieuw Heerhugowaard.
Tekst: Jan Tamis
Refrein 1
In het noorden, haast op Hollands zolder,
vindt u in ’t westen op de kaart
al eeuwenlang de Blauwe-Reigerpolder.
U bent welkom in Hèerhugowaard
1. (solo)
Een hele poos gelee lag hier een binnenzee
met ouwe, blauwe zeeklei op de bodem.
Hier zwom de Batavier, hier dronk hij gerstebier
en danste rond de eik voor al zijn goden.
Refrein 2
Golven gaven gave, goede gronden,
waar de Waarder energiek begon.
Door dat vuur vanaf de eerste stonde
schiep men welvaart tot aan de horizon.
2. (solo)
We weten het allang. West-Friezen zijn niet bang.
Dat kreeg de Graaf van Holland in de gaten.
Hij dacht: ‘Ik sla ze neer, maar in ’t bevroren meer
heeft Willem Twee zijn leven moeten laten!
Refrein 3
Meren werden gretige projecten.
Molens kreunden dagelijks hun lied.
Slijk dat eerst het nieuwe land bedekte,
vloeide weg achter welig wuivend riet.
3. (solo)
Regenten met veel geld; een plan werd opgesteld:
de Waard in rechte kavels uitgesneden.
En zie: in vier jaar zeg was al het water weg.
Daar lag de grond als basis voor het heden.
Refrein 4
Dorp van toen heet nu een stad van kansen.
Uitgegroeid in tomeloze vaart!
Met energie uit zon en wind gewonnen
etaleert zich een trots Heerhugowaard.
4. (solo)
Wat eens zo klein begon, heet nu ‘Stad van de Zon’.
Een goede toekomst ligt voor velen open.
Komt crisis, zorg of last; één ding staat spijkervast:
Nooit laten we de Waard meer onderlopen!
Refrein 5
In het noorden, haast op Hollands zolder,
wordt een stip steeds groter op de kaart,
want daar groeit en bloeit een mooie polder.
Je voelt je thuis in ons nieuw Heerhugowaard.
Tekst: Jan Tamis
De muziek voor het Heerhugowaards volkslied.
3.140 kb
Print deze details